شناورسازی با هواي حلشده برای روشنسازی آب
شناورسازی با هواي حلشده براي روشنسازي آب، فرآيندي پيشرفته فيزيکي-شيميايي است که بهطور مؤثر مواد جامد معلق، روغنها، چربيها و ساير آلایندهها را از منابع مختلف آب حذف ميکند. اين فناوري پيشرفته با وارد کردن حبابهاي ريز هوا به جريان آب عمل ميکند که به ذرات معلق متصل شده و باعث شناور شدن آنها به سطح آب و در نتيجه جداسازي آسان آنها ميگردد. سيستم شناورسازی با هواي حلشده براي روشنسازي آب از طريق فرآيندي کاملاً کنترلشده کار ميکند که در آن آب فشاردار و اشباعشده از هوا به داخل تانک تصفیه در فشار اتمسفری رها ميشود. اين کاهش ناگهاني فشار باعث ميشود هواي حلشده به حبابهاي بسيار ريز (معمولاً با قطر ۱۰ تا ۱۰۰ ميکرون) تبديل شود. اين حبابهاي بسيار ريز داراي خاصيت چسبندگي عالي هستند و بهراحتي به ذرات معلق متصل ميشوند و تودهاي شناور تشکيل ميدهند که به سطح آب بالا ميآيد. عملکردهاي اصلي شناورسازی با هواي حلشده براي روشنسازي آب شامل روشنسازي اوليه آب خام، تصفیه ثانويه پسابهاي زيستي و صيقليسازي سوميه آب تصفیهشده ميباشد. اين فناوري داراي سيستمهاي کنترل خودکار است که پارامترهاي حساس از قبيل نسبت هوا به جامدات، زمان توقف و نرخ دوزينگ مواد شيميايي را نظارت کرده و تنظيم ميکند. ويژگيهاي کليدي فني اين فناوري شامل نرخ بارگذاري سطحي بالا، نياز کم به فضاي اشغالی و کارايي عالي در حذف ذرات با چگالي پايين ميباشد. فرآيند شناورسازی با هواي حلشده براي روشنسازي آب معمولاً به نرخهاي حذف ۸۵ تا ۹۵ درصد براي مواد جامد معلق و ۹۰ تا ۹۹ درصد براي روغنها و چربيها دست مييابد. کاربردهاي اين فناوري در تأسيسات تصفیه آب شهری، نيروگاههاي تصفیه فاضلاب صنعتي، فرآيند توليدي مواد غذايي و نوشيدني، پالايشگاههاي نفت و توليدات شيميايي گسترده است. اين سيستم بهویژه براي تصفیه آبهايي که غلظت بالايي از جلبکها، ترکيبات رنگزا و ذرات ريز جامد دارند و روشهاي رسوبگذاري سنتي در حذف کارآمد آنها ناتوان هستند، بسيار مؤثر است.